joobeejaว่าง
ตอนนี้แบบว่าว่างมากไม่รู้จะทำอะไร เข้ามาอัพไดก็ไม่รู้จะอัพอะไร
555+ ไร้สาระได้อีกนะฉัน...
30 ธันวา 52 ไม่ได้อัพเลยตั้งแต่กลับจากสวิส
ปกติเมื่อก่อนก็มีเรื่องน้องมาอัพแทบจะทุกวัน เดี๋ยวนี้เจอบ้างไม่เจอบ้าง
แต่ก็ไม่ได้เข้ามาอัพเลย แต่ทุกครั้งที่เจอน้องก็น่ารักทุกที
ถึงจะรีบไปบ้าง แต่ก็ทักทายกันตลอดเวลา หลังๆถ่ายรูปนี่น่ารักแทบทุกรูปเลย
เห็นแล้วก็ปลื้มใจ 4 ปีผ่านไปไวเหมือนโกหกแป็บเดียวจริงๆ ตามมา 4 ปีละอ่า
ตั้งแต่น้อง 18 กับ 16 ตอนนี้ คนนึง 20 คนนึงก็ 22 จะ 23 แล้ว
แล้วฉํนจะไม่แก่ได้ไงเนี่ย...แต่ไม่ว่าจะนานแค่ไหน ความทรงจำเรื่องเก่าๆมันไม่จางหายไปไหนเลย
ภาพน้องตั้งแต่วันแรกที่เจอยังคงอยู่ในใจเสมอ ความเปลี่ยนแปลง ต่างๆ ตั้งแต่การพัฒนาในทุกๆเรื่อง
รวมทั้งเรื่องอารมณ์ นิสัยใจคอ ทุกอย่างล้วนโตขึ้นหมด
เข้าสู่วัยรุ่นที่กำลังจะเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เป็นคนควบคุมทุกอย่างได้เก่งขึ้น รับผิดชอบมากขึ้น
มีเหตุผลมากขึ้น ปฏิบัติตัวต่อสิ่งรอบข้างได้เก่งขึ้น และปรับตัวเข้ากับทุกสิ่งรอบตัวได้เก่งขึ้น
ทุกอย่างโดยรวมนั้น รู้สึกได้ทันทีว่าน้องโตขึ้นมากจริงๆ
จากประสบการณ์ที่ผ่านมา..เวลามันเป็นเครื่องพิสูจน์ว่า ถึงแม้ว่าบางครั้งเราจะไปทางไหน
จะเปลี่ยนแปลงไปยังไง สุดท้ายสิ่งที่เราชอบด้วยใจจริง เราก็ยังคงที่จะอยากอยู่กับสิ่งนั้น
ไม่ว่าจะมีอะไรเข้ามาเรื่อยๆ แต่คนๆนึงที่อยู่ในใจเรา ก็ยังคงอยู่เสมอ คงเพราะความผูกพันธ์ ระยะเวลา
หลายสิ่งหลายอย่าที่ได้ทำให้กันมา สิ่งที่เค้าให้เรา และสิ่งที่เราให้เค้า มิตรภาพของเพื่อนๆที่อยู่รอบตัวเรา
มันสร้างความทรงจำที่ดีๆมากมาย แม้ว่าบางครั้งจะมีกระทบกระทั่งกันบ้าง แต่เมื่อเคลียกันได้ เรื่องก็จบไป
พวกเราก็เข้าใจกันมากขึ้น แม้ว่าบางทีที่เราจะรู้สึกน้อยใจกับบางสิ่ง แต่พอมันผ่านไป ทุกอย่างมันก็ดีขึ้นเอง
เมื่อตอนวันเกิดที่ผ่านมา ทีแรกก็รู้สึกแป็กๆ แอบเสียใจบ้าง กับความผิดพลาดของตัวเอง
ผิดที่ชักช้า ผิดที่ไม่ดิ้นรนเอาเอง พอพลาดไปก็เจ็บใจตัวเอง แล้วก็พาลรู้สึกไม่ดีไป
แต่วันนั้นก็ยังมีคนอีกคนที่ทำให้ยิ้มได้ รู้สึกขอบคุณมากมาย..แต่..นั่นมันก็ยังติดค้างอยู่ในใจอยู่ดี
พอมาอีกวันคนๆนั้นก็ทำให้ยิ้มได้อีก ครั้งนี้รู้สึกขอบคุณมากจริงๆ ทั้งๆที่คำพูดเพียงไม่กี่คำ
ประโยคไม่กี่ประโยค แต่มันคือความใส่ใจที่เรารู้ว่าเค้าไม่จำเป็นต้องทำเลยก็ได้แต่เค้าก็ทำให้
สิ่งเค้าทำ มันเหนือความคาดหมาย อาจเป็นเรื่องเล็กๆน้อยสำหรับบางคน แต่เป็นเรื่องที่ความหมายกับเราจริงๆ
ตอนนี้ทุกอย่างก็ปกติ..วันๆก็นั่งดูหนังเกาหลีไป นั่งฟังเพลงเกาหลีไป นั่งบ้านักร้องเกาหลี นักแสดงเกาหลี
แต่นั่นมันก็คือความชอบ..ความเพ้อฝันในบางที แต่ก็..สนุกดี ^^
ส่วนคนที่อยู่ในใจเสมอมาก็ยังคงอยู่ในใจตลอดไป..แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว...
เฮ้อ..ว่าไม่มีอะไรจะอัพ ก็พล่ามไปเรื่อย...พอดีกว่า...
***************Happy New Year 2010*******************
ปีใหม่ไปเท่วไหนจ๊ะ