Storythai

ขอนอกใจวันนึงนะ

วันที่ 8-10 มีนา 2551 เราไปเที่ยงสิงคโปร์มา

ไปกับแม่ น้อง และก็ป้าเม้าท์

เดินทางวันเสาร์ไฟท์ TG403 เครื่องออก 8.50 ขอบอกว่าดีเลย์มากมายค่ะ

ไปถึงก็ 12.00 รีบตาแหกเลย กว่าจะผ่านตม. แถมวันนี้ตอนบ่ายครึ่ง

เขานัดไปเกาะเซ็นโตซ่า มารับบ่ายครึ่ง แม่เจ้า บ่ายโมงฉันยังอยู่แอร์พอทอยู่เลย

ไปถึงก็ลกๆๆๆ ทีแรกคนขับบอกว่า คนที่จะมารับไปเซ็นโตซ่าบอกว่า

คงไม่ทันแล้ว ให้ไปพรุ่งนี้แทน

ไอ้เราก็ เฮ้ยยยยยยยยยยยยย ไม่นะ

พรุ่งนี้ช่วงบ่ายฉันมีแผนของฉันแล้ววววววววว

อย่ามาทำให้แผนที่วางไว้ต้องสูญไปเลยนะ

เกือบจะน้ำตาซึม เพราะถ้าไปเที่ยวเซ็นโตซ่า ต้องให้เวลา ตั้ง 14.00-20.30น.

ซึ่งมันเลยเวลาสำคัญของวันที่ 9 ทั้งหมดเลย

แต่ตกลงว่าสวรรค์เข้าข้าง เขาตกลงให้เราไปวันนี้ เย้ๆๆๆๆๆๆๆ

ไปถึงโรงแรมก็เช็คอินเลย พูดรู้เรื่องมั่งไม่รู้เรื่องมั่ง มึนๆ แต่ก็เอาวะรีบๆ

สุดท้ายก็ออกเดินทางกัน 4 คนสนุกสนาน

ไปถึงเขาก็ให้ขึ้นรถทัวร์ของแพคเกจเนี้ย พาไปที่แรกคือไปขึ้นเคเบิ้ลคาร์ คนงี้แสน 8

เอ่อ.........เดี๋ยวค่อยมาอัพเรื่องเที่ยวเพิ่ม

ขอพูดถึงวันที่ 9 เลยละกัน

เป็นวันสำคัญอีก 1 วัน วันที่รอคอยมานานนนนนนน มากกกกกกก

จะว่านานก็ไม่นานเพราะเพิ่งชอบไม่นาน แต่ชอบจริงๆ

คือวันเนี้ยอู๋จุน กับ อี้หรู ต้องมาแจกลายเซ็นโปรโมทเรื่อง Romamtic Princess

ตอน 6 โมงเย็นที่ junction 8 ตรง bishan เช้าเราก็ไป city tour ก่อน

พอตกไปก็เดินทางกัน 4 คน ลงรถไฟใต้ดินไปห้างที่ว่าอ่ะ

พอไปถึงก็ไปเดินๆหาร้านซีดี กะว่ามาครั้งนี้จะซื้อมันทุกปกเลยอัลบั้ม 2 เนี่ย

ว่าแล้วพอเจอปุ๊บก็วิ่งเข้าใส่เลย 555+ บ้าไปเลยตู

พอเห็นเท่านั้นแหละ หยิบๆๆๆ ไม่คิดราคาเลยว่ามันเท่าไหร่ เอิ๊กๆ...สติแตกไปแล้ว...

ซื้อมาได้ 3 ปกก็เดินออกจากร้าน อยู่ๆก็เห็นคนนั่งต่อแถวกันยาวเหยียด...

เอ๊า.....เขาจัดกันที่นี่เหรอเนี่ย...ว่าแล้วก็เดินๆไปถามคนขายส่งภาษากันไปมั่วๆซั่วๆ

ได้ความว่าต้องซื้อ RP เวอร์ชั่นที่เขาบอกเนี่ยถึงจะขอลายเซ็นได้

ไอ้เราก็ เอาวะ มาแล้ว ยังไงต้องเจอให้ได้

ซื้อเสร็จมานั่งรอตั้งแต่บ่าย 2 อ่ะ ให้ป้าไปเดินช็อบ

ช๊อบจนแกเมื่อยต้องมานั่งรอด้วยปาเข้าไป 4 โมงและก็ยังไม่มา

ก็เพราะว่าเขาต้องไปที่ bugis ก่อนตอน 4 โมงครึ่ง แต่เราเลือกมาที่นี่เลย

เพราะที่นี่เป็นที่สุดท้ายที่เขาจะมาวันนี้ แต่ที่ไหนได้เลือกผิด -*-

เพราะที่แรกเขาโชว์ตัวครึ่งชั่วโมงแจกลายเซ็นด้วยได้ถ่ายรูปกันเยอะแยะ

แต่เอาเหอะ พอถึงเวลา 6 โมง เขาก็มากันจริงๆ

ทางสิงคโปร์ระเบียบจัดมาก กั้นรั้วตลอดทางไม่ให้ใครเดินผ่านช่วงนั้นเลย

เพราะฉะนั้น ไม่มีใครถึงตัวศิลปินได้เลย

เรายืนเขาแถวแล้วก็ซูมๆเอา....สักพักก็เสียงกรี๊ดนำมา....

แล้วก็คนแรกที่เดินมาก่อนเลยก็คือ เฉินอี้หรู..คนเนี้ยเป็นเจ้าชายยิ้มง่ายจริงๆ

เพราะฮีจะยิ้มตลอดเวลาเจอใคร แล้วยิ้มน่ารักด้วยน๊า..ชอบเวลาฮียิ้มสุดๆอ่ะ

คนที่ 2 ก็จอร์จมั้ง ชื่อจริงชื่อไรไม่รู้ รู้แต่เล่นเป็นน้องพระเอกในเรื่อง ชื่อหลิน นี่ก็น่ารัก

คนที่ 3 ชื่อไรไม่รู้เลย 555(ใจร้ายจริงๆเลยฉัน)รู้แต่ว่าเล่นเป็นน้องของอี้หรู ชื่อ หยิน

คนสุดท้ายนี่เหมือนปั้นจั่น 555...ตกลงว่าหล่อหรือไม่...อันนี้ต้องแล้วแต่คนมองแต่เราว่า

เค้าก็น่ารักในแบบของเค้าดี เพราะอย่างน้อยเค้าก็ยิ้มอีกเหมือนกัน

ระหว่างที่เค้าเดินผ่านไอ้เราก็อัดคลิบได้แค่ 15 วิเองแค่นั้น

แต่เป็น 15 วิที่เห็นว่าอู๋จุนหล่อโครตๆๆๆๆๆ โบกมือทักทายแฟนๆ แล้วก็ say Hi ตลอด

เวลาฮียิ้มก็น่ารักชมัด...นี่แค่ระยะไกลๆประมาณนึง

สักพักพอเค้าเข้าร้านกันไป แถวก็เริ่มขยับเรื่อยๆ อย่างรวดเร็ว

ก็คือเขาเริ่มแจกลายเซ็นทันที เราได้คนที่ 26 อ้อ..ก่อนอื่นต้องบอกว่าเขาให้เซ็นแค่ 100 คน

แต่เรามาตั้งแต่บ่าย 2 กว่าไงเลยได้ 26

จริงๆก่อนเวลาเค้ามายังเห็นมีมาขายอีกประมาณเกือบ 10 อันได้อ่ะ

ตูจะไปนั่งรอทำไมตั้งนานวะ...

เอาเหอะๆ...ว่าแล้วพอถึงหน้าร้านก็มีความรู้สึกว่าอะไรๆมันไวไปหมด

เจ้าหน้าที่จับแขนแล้วก็ดันไปข้างหน้า ทีละคนๆ ไอ้เราก็เตรียมกล้องจะถ่ายตลอด

แต่พอจะหยุดตั้งกล้อง เค้าก็มาจับให้เดินต่อๆ..คือแถวมัน Flow มากๆอ่ะ

เดินไม่หยุดเลยจนสุดท้ายก็ต้องมาหยุดที่คนแรกของโต๊ะ...

ก็คือ อู๋จุน คนที่หล่อที่สุดนั่นเอง...

คือจะบอกว่าเค้าเซ็นไวมาก เซ็นแล้วส่งๆๆๆ ก็เห็นเขาก็ก้มๆหน้าเซ็นของเราอยู่

แล้วก็ส่งของเราต่อไป แต่เราอ่ะ ไม่ยอมเดินรอให้เขาเงยหน้าก่อน

พอเซ็นเสร็จอู๋จุนก็เงยหน้ามามอง มองคือมองจริงๆอ่ะ ตาแป๋วมากๆ แล้วก็ยื่นมือมาให้จับ

เราก็มัวแต่ตกใจเพราะกะว่าเงยหน้ามาจะถ่ายรูป แต่เขายื่นมือมาแล้วเลยปล่อยกล้องเลย

ตื่นเต้นขนาดไหนไม่รู้ แต่เค้ายื่นมือซ้ายมา จริงๆเราก็ต้องยื่นมือซ้ายไป

แต่ด้วยความที่มัวแต่อึ้งๆทำไรไม่ถูกก็เลยยื่นมือขวาไปแทน 555+

เพราะฉะนั้นเวลาจับมันก็จะประหลาดๆ ตอนจับมือ เค้ายิ้มให้น่ารักมาก จะบอกว่า

หน้าโครตใสอ่ะ บรรยายไม่ถูก หน้าตาดีโครตๆ...

พอเสร็จจากอู๋จุนก็ไปถึงจอร์จ พอไปถึงจอร์ดคือ ซีดีมันไปอยู่ที่อีกคนแล้ว

เราก็ยืนเฉยๆ ไม่ทำไร สักพักเขาก็ยื่นมือมาเหมือนกันนั่นแหละ

ตาคนนี้ก็ยิ้มอีกและ น่ารักได้อีก ไอ้ตอนเขายื่นมาตาก็มัวแต่มองอู๋จุน

ลืมไปเลยว่าตัวเองต้องจับมือเค้าด้วย 555+ ยื่นไปจับแทบไม่ทัน เอิ๊กๆ...

พอไปคนที่ 3 ก็คนที่ไม่รู้จักชื่อนั่นแหละ ก็ทำเหมือนกันอ่ะ ไม่ได้พูดไรหรอก

อ้อ...ลืมไปได้ยินเค้า เชี้ย เชี้ย...(ขอบคุณ)...เราก็เลยเชี้ย เชี้ย มั่ง

จริงๆน่าจะพูดว่าขอบคุณ..(เซ็งตัวเอง -*-) จะได้รู้ว่ามาจากไทย

คนสุดท้ายอีหรู..คนนี้ก็นะเซ็นเสร็จเงยหน้า ยิ้มแฉ่งงง...ยื่นมือมาให้จับเหมือนกัน

ไอ้เราก็รีบยื่นไปจับ..อี้หรูเป็นคนที่มีรอยยิ้มประทับใจคนได้เห็นมากอ่ะ

อาจจะเพราะว่าแววตาเป็นมิตรของเขาอ่ะ เพราะรู้สึกว่าจับมือกะอี้หรูนานกว่าคนอื่น

เพราะตอนที่จับอยากจะพูดไรบ้างไง แต่ปากมันพูดไม่ออก ได้แต่ เชี้ย เชี้ย

(ซึ่งไม่ใช่ภาษาตูเลย..........)

อี้หรูก็ไม่ได้รีบปล่อย..คงคิดว่าฉันจะพูดไรมั้ง เฮ้อ..แต่มันพูดไม่ออก

เอาเหอะ...มันจบและ

พอเสร็จเจ้าหน้าที่มันก็ให้ออกจากร้านแล้วเดินลงลิฟท์ไปเลย

เราก็กลับขึ้นมาอีกที ที่ดีๆก็ไม่สะและ..มองไม่เห็นอะไรเลย

จน 6.15 มั้ง แจกเสร็จ(แมร่งเร็วเวอร์)...คนตั้งเยอะแยะมันเคลียแถวสะไว

ก็ไปยืนรอๆหน้าร้านแป๊บนึงก็ยังหวังว่าจะได้ถ่ายรูปบ้าง แต่ก็นะ

ไม่มีบุญไง ถ่ายก็เบลอ ตอนเดินออกมาก็ไม่ทันอ่ะนะ

เซ็งสุดฤทธิ์...

ก็นั่นแหละ แล้วเขาก็ไป...เหอๆๆๆ เสียจนทำไรไม่ทัน

ไอ้ครั้นจะวิ่งไปส่งที่รถเหมือนกอล์ฟ ไมค์ ก็ไม่รู้ว่าเขาอยู่ตรงไหน

ที่สำคัญไปไม่ถูก...นี่ถ้าไม่ได้ไปกับครอบครัว คงมีตามไปโน่นไปนี่บ้างแหละ

เพราะเขาไปหลายที่มากๆ..อย่างน้อยก็ที่แอร์พอทก็คงได้เจอกันอีก

แต่ก็นะ..วัตถุประสงค์หลักคราวนี้ก็คือ พาครอบครัวไปเที่ยว....

แค่มาเจอแค่นี้ก็ถือว่าโชคดีสุดๆและ..จะเรียกว่าเกินความคาดหมายรึป่าว..ก็คงไม่นะ

เพราะคิดไว้ตั้งแต่ก่อนไปว่าถ้าเป็นไปได้จะไปขอลายเซ็น...

และก็ได้จริงๆ..ขาดแค่อย่างเดียวที่คำนวณผิด เพราะถ้าไปที่แรก

คงได้รูปกลับมามากมายเพราะเขาโชว์ตัวด้วย

เฮ้อ...เอาเหอะๆ ได้แค่ไหนก็แค่นั้น อย่าไปหวังอะไรมาก ถ้ามันจะเจอกันอีกก็ต้องได้เจอกัน

ว่าแล้วเราก็พาครอบครัวกลับโรงแรมด้วยรถไฟใต้ดินเช่นเดิม

พอวันสุดท้ายช่วงเช้าว่างก็ไปเดินห้างแถวโรงแรม

และก็ได้เสียตังไปอีกชุด..หลังจากเจออัลบั้มภาพของเฟย..และก็อัลบั้มเพลง the x-family

งานนี้น้องหมูฝากมา 2 พันหมดเกลี้ยง 555+ พี่จุ๊บให้เงินเป็น เอิ๊กๆ...

เพราะได้กลับไปเป็นกระบุงเลย....

ช่วงบ่ายก็แพคของ ขึ้นเครื่อง กลับบ้าน..

ตอนไปถึงแอร์พอท แม่ น้อง ป้า ได้เช็คอินเรียบร้อย แต่เราก็นะพนักงานนี่

Stand by ดิคับ เครื่องมัน Full  เหอๆ..รอไปจน 5 โมงกว่าเจ้าหน้าที่จะยอมให้เข้าไป

วิ่งกันตาแหกเลย...แต่ก็นะ...ได้กลับมาและ...อิอิ...

ไดโครตยาววววววววววว

11– 3 – 51

เมื่อวานได้ไปดู กอล์ฟไมค์ อัด MIC IDOL มาด้วย

ถ่ายรูปมามากมาย เบลอกระจาย 555

กอล์ฟ ไมค์หล่อโครตๆ..แต่ไม่ได้รอจนน้องออกมาตอนกลับเพราะดึกแล้ว

แต่ตอนอยู่ข้างในได้ไปถ่ายรูปข้างหน้าน้องและ พอและ น้องก็ยิ้มให้ก็น่ารักกันไป

ตอนเดินออกมาขอจับมือกอล์ฟด้วย กอล์ฟก็ยื่นมาให้จับ แล้วก็ปายยย...

PS. ครั้งหน้าจะไม่ให้พลาด....อยากไปฮ่องกงว่ะ 555+ (ชักเยอะๆ)